Na mijn blogje over de CBJ-Lan, heb ik weinig meer van me laten horen op GameLayD.nl. Logisch natuurlijk, want Edwin en ik hebben het de afgelopen weken mega-druk gehad met overhuizen/klussen/schoonmaken en alles wat er nog meer komt kijken bij een nieuw huis! Daarnaast is er in de afgelopen paar weken nog veel meer gebeurd in het altijd boeiende leven van deze gamende dame. Ik zeg: hoogste tijd voor een update!

Nadat er nog het een en ander geklust is in het huis, met dank aan mijn paps, mams, zusje en zwagertje die in de week van CBJ-Lan gewoon fanatiek doorgewerkt hebben, konden we na de lan voor het eerst in ons eigen huisje slapen. In de logeerkamer, dat wel, maar goed die moet ook ingeslapen worden toch? In de week die volgde zijn Edwin en ik bijna elke avond op en neer naar Roosendaal gereden om elke keer zoveel mogelijk spullen in mijn moeders Courier te proppen, zodat we met de grote overhuizing zo min mogelijk meer hoefden mee te slepen. Die grote verhuizing vond het eerstvolgende weekend plaats, zaterdag 24 maart. Met Edwin en ik in mijn moeders Courier, Peter en Patries in de Jeep met paardentrailer van Peter en mijn vader en Etien in een grote Transit die we van mijn lieve peetoom mochten lenen, zijn we in colonne naar Roosendaal gereden. Toen Peter op een gegeven moment ongemerkt zijn knipperlicht aan had staan, dachten Edwin en ik dat hij ergens moest tanken en zijn dus de snelweg afgegaan bij de eerstvolgende afslag. Niet lang daarna werden we gebeld door Patries waar we mee bezig waren, want hun dachten weer dat wij afgeslagen waren omdat we naar de McDonalds wilden…

Na deze korte toeristische route onze weg weer vervolgd naar Roosendaal. Eerst even langs mijn schoonmams om daar een zonnebank voor Patries op te halen en daarna naar Edwin’s oude huis, waar ome Johan en tante Ria al op ons stonden te wachten om te helpen met inladen. We hadden binnen niet al te lange tijd alles in de drie auto’s weten te krijgen en waren rond de middag weer terug in Udenhout. Alles weer uit de auto’s, gezellig met zijn allen even lunchen en daarna was het aan Edwin en mij om de spullen op hun plaats te zetten. ’s Avonds zouden we naar een optreden van The Trampps gaan, in ’t Plein, maar aangezien ik om acht uur ’s avonds al gestrekt op de bank lag, zijn we maar niet meer gegaan.

De week na de grote overhuizing was Edwin lekker vrij dus hebben heel die week de tijd gehad om nog wat in te richten, nog wat te klussen en op te ruimen. Verder zijn we een middagje naar Woonboulevard Breda geweest voor onder andere een geweldige, stijlvolle kapstok en een bartafel voor in de keuken. Van mijn mams hebben we de barstoelen gekregen, die we in die week ook op zijn gaan halen in Middelbeers. Even kijken… verder is de gameroom inmiddels operationeel, hebben we een hele stoere, grote, vierkante regendouche in de badkamer hangen, de slaapkamer is ingericht, de Xbox 360, PlayStation 3 en Wii staan aangesloten, mijn vitrinekastje vol consoles staat ook vol trots in de woonkamer en last but nog least…. Ook de honden zijn in die week officieel bij ons komen wonen. En ze doen het echt supergoed! s’Nachts en als wij langer weg moeten, zitten ze in de keuken achter een soort van breed traphekje en ook dat gaat beter dan we hadden verwacht.

De donderdag van deze hectische week, kreeg ik ineens last van mijn buik. Vrijdag hadden we een hele gezellig avond met vrienden, maar zette de pijn helaas wel door. Zaterdag heeft Edwin daarom de huisartsenpost gebeld en zijn we daar even langsgegaan. Met een antibiotica kuurtje voor blaasontsteking stonden we niet lang daarna weer buiten. Zondag werd de pijn alleen maar erger en hebben we opnieuw een afspraak gemaakt bij de huisartsenpost. De pijn straalde inmiddels helemaal door naar mijn rug en dit keer kreeg ik wel een kort onderzoek en een doorverwijzing naar de spoedeisende hulp. Er werd gedacht aan iets aan mijn nieren of gal. In het bloed werd niks gevonden en omdat ze het verder ook even niet wisten, werd ik met pijnstillers en maagbeschermers weer naar huis gestuurd om maandag terug te moeten komen bij de chirurg. De pijn nam nog steeds alleen maar toe en zondagavond heb ik jankend van de pijn op mijn knieën voor de bank gezeten.

Maandag heeft Edwin vrij genomen zodat hij met me mee kon naar het ziekenhuis. Voordat we bij de chirurg moesten zijn, eerst bloed prikken. Daar kwam wederom niks uit. Dus maar wéér bloed laten prikken en een afspraak gemaakt om een echo te maken. Ook die heb ik inmiddels achter de rug en ook daar was weer niks op te zien. Aankomende donderdag moet ik voor de uitslag en om te kijken wat er dan aan de hand kan zijn. De pijn neemt inmiddels wel elke dag een beetje af, dus ik hoop dat die straks helemaal weg is, maar ik vind het wel vervelend dat ik straks helemaal niet weet waar het vandaan kwam. Maar goed, hierover waarschijnlijk later dus meer…

Verder kwamen ze vorige week woensdag langs om mijn nieuwe draadloze pomp te brengen en er uitleg over te geven. Iets waar ik lang naar uitgekeken heb! Edwin was er iets eerder voor naar huis gekomen, zodat hij ook mee kon luisteren. Twee horen tenslotte meer dan één toch? En ik vond het vooral gewoon fijn dat hij ook weet hoe het allemaal werkt, aangezien hij me er best wel eens mee zal moeten helpen. Elke drie dagen moet de draadloze pomp vervangen worden. Ik draag hem momenteel op mijn bovenarm, maar hij kan ook op mijn buik, bovenbeen of onderrug. Ik zal hier binnenkort een apart blogje aan wijden, om er wat verder op in te gaan en te vertellen hoe het me bevalt, maar tot nu toe ben ik er erg tevreden over.

Naast alle verhuis/ziekenhuis/pomp-avonturen, heb ik ook mijn nickname nog eer aan gedaan. Jaja, deze gaming lady heeft haar Xbox 360 deze week aangesloten en voor het eerst sinds *schaamschaam* maanden weer eens heerlijk zitten gamen op haar geliefde Xboxje. Weer wat achievements gehaald en de game LEGO Rock Band uitgespeeld. Ook was het afgelopen weekend de tiende editie van The-Party! Maar helaas… wij waren er niet bij… Normaal ben ik er altijd consolecrew, maar doordat we pas overgehuisd zijn, kwam het dit jaar even wat rottig uit. Wel zijn we zaterdag gezellig lang gegaan om toch even te kijken. Superleuk! Alleen daarna baalde ik nog meer dat we niet gewoon full event gegaan zijn. Maar goed, we hebben al besloten: volgend jaar wel weer! Voor nu gezellig een praatje gemaakt met een hoop vrienden en bekenden en genoten van de leuke sfeer die er hing.

Tot slot wil ik trouwens ook nog even iedereen bedanken voor de interesse in ons nieuwe huisje en alle lieve kaarten, bloemetjes en kadootjes die we gekregen hebben (ook namens Simba en Mulan)!