Naast al het klussen en de verhuizingsstress, moet er natuurlijk ook ruimte zijn voor wat ontspanning. Dit weekend zaten we daarom niet tussen de verhuisdozen, vers geschilderde muren en gereedschapskisten, maar tussen de nerds, games en pornofilms op CBJ Lan VIII, op de nieuwe locatie in Krimpen aan den IJssel! Time flies when you’re having a great time, en jammer genoeg is het alweer zondag, de laatste dag van ons driedaagse lan-weekendje. Maar goed, voordat we ons weer in de chaos van het verhuizen storten, nog wel even een leuk verslagje!

Omdat we vrijdag vanaf Roosendaal naar de lan zouden vertrekken, zijn we donderdag avond vanuit Udenhout naar Roosendaal vertrokken. Die donderdag werd ik overigens voor het allerlaatst wakker in mijn oude slaapkamer. En dit weekend zou ook de laatste keer worden dat we in Edwin’s oude huis slapen. Voordat we echter naar Roosendaal konden vertrekken, moesten we eerst nog even langs het vogelasiel in Tilburg, want er was een Zebravinkje tegen ons serreraam aan gevlogen en zo’n beestje overleeft het niet buiten. Nadat ik eerst kort had overwogen of we hem misschien niet konden houden (hij was zoooo cute en heeft een hele tijd in mijn bh gezeten bij gebrek aan een betere plek om het beestje te bewaren), heb ik toch het vogelasiel maar gebeld en konden we hem daar langs komen brengen. Volgens de vrouw die hem van ons aan nam, is hij ontsnapt uit een voliere en had hij het inderdaad niet overleefd als we hem weer buiten hadden gezet. Tussen alle bedrijven door hebben we dus ook nog even het leven van een heel lief, schattig vogeltje gered!

Anyway, na het wegbrengen van het zebravinkje, eten en het inpakken van mijn spullen, zijn we richting Roosendaal vertrokken. Een beetje op tijd naar bed gegaan, want we moesten vrijdag rond elf uur ’s ochtends al in Krimpen aan den IJssel staan. Gelukkig hadden we vanuit ons thuis al gesmeerde broodjes meegenomen, want bij Edwin was de complete keuken al leeg gehaald. Waar we echter geen rekening mee hadden gehouden was dat we nu ook geen thee konden zetten. Nadat we alle spullen in de auto hadden gezet zijn we daarom maar langs de MC Donalds gereden om daar thee te halen, en een heerlijke donut voor mij en (minder lekkere) eggmuffin voor Edwin.

We arriveerden mooi op tijd in Jongerencentrum BigBear, waar het dit weekend allemaal zou gaan gebeuren, en de mannen begonnen meteen aan het inrichten van de ruimte. Ondertussen heb ik het luchtbed, slaapzak en hoofdkussens vast naar boven gesleept om ons liefdesnestje gereed te maken. Ik was niet heel erg enthousiast over de slaapruimte en zag het niet bepaald zitten daar te slapen. Maar onder het motto van ‘roeien met de riemen die je hebt’ zat er niks anders op dan er wat dat betreft maar gewoon het beste van te maken. Wat wel een voordeel van deze locatie is, is de bar die erin zit. Erg gezellig om daar een beetje aan te hangen en te kletsen met iedereen. Om vier uur zou de lan van start gaan en rond een uurtje of drie/half vier druppelde de eerste bezoekers binnen. Waaronder Henk en Ina, die helemaal vanuit Groningen waren komen rijden. Gezellig! Later kwamen Nicole en EdwinB ook binnengevallen en natuurlijk nog veel andere bekenden.

Toen iedereen goed en wil binnen was, heeft Edwin een openingswoordje gedaan en kon de pret beginnen. Ik ben natuurlijk meer een console gamer dan een PC gamer, dus toen de rest fanatiek ging knallen in games al Modern Warfare 3, Battlefield 3 en Tower Defense, heb ik iets gedaan waar ik al maaaaaanden tegenop keek. Namelijk het opschonen van mijn laptop en het uitzoeken/sorteren van de vele bestanden die ik er allemaal op heb staan. Wat was ik blij toen ik daarmee klaar was! Ik heb meer dan de helft van mijn harde schijf leeggegooid! ’s Avonds aten we heerlijk Snoo-burgers. Een broodje hamburger. Rond een uur of elf/half twaalf had ik eigenlijk wel weer een beetje gehad en zijn Edwin en ik naar bed gegaan. Edwin kon maar een uurtje slapen want moest verder tot vijf uur ’s morgens op blijven om rondes te lopen. Ik kon lekker blijven liggen, al heb ik niet echt meer geslapen. De hele nacht niet. Wat een rotnacht was dat! Ik kan niet echt uitleggen wat het was, maar er hing ook gewoon een erg vervelende sfeer in het gebouw van BigBear. Plus dat ik ’s nachts iemand in het halletje buiten de slaapruimte hoorde praten over kakkerlakken die ze daar hadden gezien.

Het was half elf toen Edwin en ik de volgende dag ons half lekker luchtbed uitgerold kwamen, nog steeds doodmoe en gebroken. Een lekker ontbijtje, bestaande uit tosties en thee deed me wat dat betreft wel even goed, maar ik was er nog niet helemaal uit of ik de aankomende nacht nog wel een keer in de BigBear wilde slapen. ’s Middags begon de compo, georganiseerd door Matts en Wesley. Hier proberen ze bij CBJ altijd iets leuks van te maken. Zo hebben we al een keer een compo met Guitar Hero gehad, eentje met SingStar en een Kinect compo. Dit keer hadden ze het helemaal groots aangepakt en was er een levensgrote Bungee-run buiten opgezet! Echt supergrappig en leuk om te zien hoeveel moeite het iedereen kost om een klittenband kussentje zo ver mogelijk op de baan te kunnen plakken.

Verder heb ik met iedereen gezellig een beetje bijgekletst en ben ik achter kippen aangegaan, die naar binnen waren gelopen, om ze weer netjes buiten te zetten. Ik heb zelfs nog wat gegamed! Mijn number one game op lan-parties: Audiosurf. Ik heb het ongetwijfeld al eens uitgelegd, maar Audiosurf is een game waarbij je een soort vliegtuigje op de maat van de muziek over een lange baan met gekleurde en grijze blokjes beweegt en daarbij de grijze blokjes ontwijkt en de gekleurde oppikt. Het leuke daarvan is dat je dat gewoon op je eigen favo muziek kan doen. Samen met Edwin en Tom ook op DC++ nog even gekeken naar het aanbod pornofilms (which is a hell of a lot!).

Toen ik tussendoor even naar de slaapzaal ging, zag ik een hele grote, vieze tor (gelukkig geen kakkerlak, maar een tor is ook een big no-no)achter ons luchtbed verdwijnen en wist ik meteen zeker dat ik daar NIET meer ging slapen. Gelijk Edwin gehaald om de tor weg te halen en om onze tassen, slaapspullen te controleren op nog meer ongedierte. We hadden besloten dat we dan zaterdag gewoon laat in de avond naar Roosendaal zouden rijden om daar te slapen en ’s morgens weer terug te komen. Niet helemaal praktisch, maar toen ik me eenmaal doodmoe in een vertrouwd bed kon laten vallen (zonder beestjes!!) had ik er absoluut geen spijt van. Heerlijk geslapen en ook heerlijk gedoucht!

Inmiddels zijn we dus bij de zondag aangekomen en loopt de lan voor ons alweer bijna op een eind. Normaal zouden we tot vier uur doorgaan en daarna helpen met het afbreken van het evenement. Maar omdat mijn lieve oma vandaag haar verjaardag viert en we met de hele familie gaan eten, moeten Edwin en ik al wat vroeger naar huis om op tijd in Boxtel te zijn voor het feestje. En daarna voor het eerst slapen in ons nieuwe huisje!

/GameLayD Out!