Zo’n twee weken geleden schreef ik over dat januari zo’n leuke maand zou worden, vol feestjes en leuke dingen. Misschien dat je je de (erg) subtiele verwijzing naar nog een leuke gebeurtenis nog kunt herinneren. ‘Tot zover alle feestjes en leuke dingen van januari. Misschien dat ik hier later nog een update aan toevoeg ;) maar dat zien jullie dan vanzelf wel.’ Op dat moment was er nog totaal geen zekerheid over en heb ik er verder dus express nog niks over gezegd, maar inmiddels is alles zo goed als rond en mag ik dus vol trots van de daken schreeuwen (of in dit geval dan van ons eigen dak schreeuwen) dat Edwin en ik een huis in Udenhout hebben gekocht en gaan samenwonen!

Je zult je nu misschien wel afvragen of we er dan al een tijdje mee bezig waren en al meerdere huizen bezichtigd hebben, maar dat is niet het geval. Ik kwam het huis toevallig tegen op Funda.nl en was er gelijk gek op. Nadat ik Edwin de foto’s op Funda had laten zien en we er een tijdje over gepraat en nagedacht hadden, was eigenlijk al snel besloten om er gewoon maar eens een kijkje te gaan nemen. Maandag 9 januari hebben we de makelaar gebeld voor een afspraak en precies een week later konden we terecht. Een week heeft voor mij denk ik nog nooit zo lang geduurd en wat was ik nerveus en hyper en zenuwachtig! Het kostte me dan ook de grootste moeite om het zoveel mogelijk voor me te houden.

Maandag 16 januari zijn we gaan kijken. We hadden van te voren een hoop handige achtergrond informatie gekregen van mijn lieve peetoom, waardoor we wat dat betreft erg stevig in onze schoenen stonden. Een tip die ik nog nadrukkelijk kreeg was dat ik niet te enthousiast moest reageren op het huis en niet moest laten merken hoe graag ik het wilde en hoe mooi ik het vond. Degene die mij een beetje kennen, weten dat een ‘pokerface’ niet mijn meest sterke punt is, ik niet kan liegen en mijn voorhoofd eigenlijk een soort van billboard is waar mijn gedachten op geprojecteerd staan. Ondanks dat lukte het me om mijn emoties en enthousiasme voor me te houden en kon ik een redelijk neutrale blik tevoorschijn toveren. Edwin heeft tijdens de bezichtiging vooral het woord gedaan, waar hij een stuk beter in is dan mij. Terwijl hij ook kritisch keek, dacht ik vooral dingen als: ‘OMG ik vind de keuken zo mooi, dat ik de koelkast wil knuffelen!’ Wat overigens ook niet geheel onterecht is, ook al is het een beetje raar om een koelkast te knuffelen. Maar de keuken is geweldig. Een leefkeuken <3.

Eigenlijk ziet heel het huis er geweldig uit. Niet alleen de keuken, maar ook de badkamer is onze smaak. Met een aparte douche en bad, een dubbele wastafel en gewoon lekker modern en ruim. Boven zijn drie slaapkamers en er is een vaste trap naar zolder, waar ook nog redelijk wat ruimte is. De tuin is maar liefst dertien meter diep en voorzien van een schattig stukje overdekt terras. De vloer ligt er nog maar een paar jaar in, de keuken is in 2009 vernieuwd en de aanbouw waar de keuken instaat is ook nog niet heel oud. Het huis staat in de wijk ‘De Kuil’. Dat zegt mensen die niet uit Udenhout komen waarschijnlijk heel erg weinig, maar dat is een erg rustige, kindvriendelijke wijk en wij zitten midden in die wijk aan een groot speelveld.

Al met al is het huis zo goed als instapklaar en zijn er maar een paar kleine aanpassingen die we willen doen. Eén daarvan is het betegelen van de achtertuin en het dichtgooien van de vijver. Dit onder het mom van ‘de tuin Simba- en Mulan proof maken’. Zie je het al gebeuren hoe de honden anders een duik nemen in de vijver, de tuin uitgraven en vervolgens zeiknat en met modderpoten zichzelf uit komen schudden in de huiskamer. Big no-no! Verder willen we de muren opnieuw witten en het tussenmuurtje op de zolder eruit breken, zodat dat gewoon één grote ruimte wordt, in plaats van een voorzoldertje en een zolderkamer. Boven ligt overal nette laminaat, wat gewoon kan blijven liggen, maar willen we er in de slaapkamer wel vloerbedekking overheen leggen. Ik heb er namelijk een hekel aan om uit bed te stappen, met mijn poezelige voetjes op de koude vloer. Natuurlijk hebben we ook nog een aantal ideetjes met een redelijk hoog geek-gehalte, maar dat kan eventueel later ook allemaal nog wel.

Anyway, ik had nog niet verteld dat we na het bezichtigen ook echt van plan waren het huis te kopen. Al lijkt me dat inmiddels wel duidelijk. De dag na de bezichtiging heeft Edwin de makelaar gebeld om een bod te doen en na twee dagen onderhandelen zijn we tot een eindbod gekomen waar zowel wij als de verkopende partij het mee eens zijn. Het klinkt allemaal zo simpel, een huis kopen, maar het is niet normaal wat daar allemaal nog bij komt kijken, qua notarissen, taxateurs, hypotheken, et cetera, et cetera. Om dat allemaal uit handen te nemen, kun je een tussenpersoon in de arm nemen, maar aangezien Edwin al ervaring heeft met het kopen van een woning, goed is in onderhandelen en ik autodidact ben en genoeg tijd heb om alles tot op de bodem uit te zoeken, hebben we ervoor gekozen om alles gewoon zelf te regelen. Is niet alleen financieel gunstiger, maar zo houden we ook overal zelf lekker de controle over.

Als alles volgens planning verloopt, dan krijgen we op 9 maart de sleutel al! Ik vind het persoonlijk nog best lang klinken, maar als je kijkt naar wat er voor die tijd allemaal nog moet gebeuren, is dat al lekker snel. Ik kan in ieder geval niet wachten! We’ll keep you up to date!